Hometask:2/b,page 61

Դավիթ Հովհաննիսյանի ուսումնական բլոգ
«Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի Միջին դպրոց 8.8 դասարան
Hometask:2/b,page 61

<<Գործն է անմահ, լավ իմացե՛ք,>> ասացվածքում գործ բառը չի նշանակում օֆիսային աշխատանքը, նշանակում է աշխատանք, որը մասշտաբային է և դարերի ընթացքում կարող է հիշվել: Եթե դու ինչ-որ մասշտաբային գործ ես անում, և դու մահանում ես կամ թուլանում և էլ չես կարողանում շարունակել, դա չի նշանակում, որ քո գործը ավարտվել է, որովհետև եթե դու իսկապես լավ գործ ես արել, քո հարազատները, ծանոթները և քո հետևորդները կշարունակեն այն: Պատմական օրինակ բերեմ: Բոլորս գիտենք Արտաշես 1-ին և իր թոռ Տիգրան Երկրորդ Մեծին: Նաև մենք գիտենք, որ Արտաշես 1-ը լավ թագավոր է եղել, և իր թոռ Տիգրան Երկրորդ Մեծը իրենից օրինակ վերցնելով, նույնպես լավ թագավոր եղավ: Այնպես որ… Գործն է անմահ, լավ իմացե՛ք:

Այո, որովհետև նրանք չեն հատվում:

ա.<BKP, <CPK
<AKP, DPK
բ.<BKP, <DPN
<MKB, <KPD
<AKM, <CPK
<APK, <CPN
գ.<AKM, <CPK
<BKP, <DPK

խաչադիր-<GE, <FC
միակողմանի-<GD, <DG
համադիր-<EBG, <EGD

Այո, որովհետև նրանք չեն հատվում:
Տիգրան Հայրապետյան
Ծնվել է 1964 թվականի մարտի 18-ին Երևանում, Հայկական ԽՍՀ։ Աշխատել սկսել է 16 տարեկանից։
Ավարտել է ԵՊՀ արևելագիտության ֆակուլտետի արաբագիտության բաժինը։ Ավարտել է Հաբիբ Բուրգիբի անվան Կենդանի լեզուների թունիսյան ինստիտուտը։ Արցախյան շարժման ուսանողական առաջնորդներից մեկն էր։
Գլխավորել է Երևանում իր կողմից հիմնված քաղաքական և միջազգային հետազոտությունների կենտրոնի աշխատանքը։ 1991 թվականից Տիգրան Հայրապետյանի հրապարակախոսական հոդվածները և վերլուծաբանական նյութերը կանոնավորապես տպագրվում էին Հայաստանի և Եվրոպայի մամուլում։
1999 թվականի մարտի 9-ին Տիգրան Հայրապետյանը մահացել է ավտովթարի պատճառով (ողբերգական զուգադիպությամբ՝ իր մայրիկի ծննդյան օրը)։
Հոդվածի անուն՝Փոքր ժողովուրդը միջազգային հանրության դատի առաջ:
Այս հոդվածում ասվում է, թե ինչպես է միջազգային հանրությունը փորձում կառավարել ժողովուրդին, և ինչ վատ հետևանքների են դրանք հանգեցնում: Այս հոդվածը նույնիսկ մեր ժամանակում է արդիական, որովհետև մենք տեսնում ենք թե ինչպես են ուժեղ պետությունները փորձում կառավարել փոքր և թույլ պետություններին: Այս հոդվածի վերնագիրը հենց սրա մասին է:
Այս թեման արդիական է նրանով, որ փոքր պետությունները հինա նույնպես գտնվում են մեծ պետությունների կառավարման ներքո:
Այս փաստական նյութը չի կարելի հիմնավորել որպես հուսալիության և ճշմարտության աղբյուր, այն հիմնված է միայն անհատների, տարբեր ժողովրդների հոգեբանության հիման վրա, թև և չի կարելի ասել, որ նյութում տրված տեղեկատվությունը ճշգրիտ չէր:
Նյութում արտացոլվում են հետևյալ թեմաները՝
1.Հայաստանը, որպես փոքր պետություն, միտքը չի ավարտվում: Որպեսզի Հայաստանը լինի մեծ և ուժեղ պետություն, իշխանությունը պետք է որոշումը կայացնի ոչ թե մեծ երկրների օգնությամբ (որոնք անում են դա միայն իրենց շահի համար, ոչ թե ՀՀ-ի), այլ ինքնուրույն:
2.Գաղափարազրկել հասարակությանը՝զրկելով գոյության իմաստից, այստեղ միտքը ավարտելով անցնում է տրամաբանորեն հաջորդ թեմային:
3.Իդեալները գոյապահպանման հիմքն են, քանի որ իդեալների միջոցով ստեղծվում է անկախ պետության ունենալու գաղափարը: Միտքը ավարտվում է:
Թեման մասնակի բացահայտված է, և ասվում է, որ ընդհանրապես փոքր պետությունների կախվածույունը մեծ պետություններից:
<<Մարդիկ աթոռների և սեղանների նման առարկաններ չեն, և եթե հայտնաբերում է, որ իրենց գոյությունն իջեցվում է պարզունակ գոյատևման աստիճանի, ինքնասպան են լինում>>:
Իմ կարծիքով այստեղ կոնկրետ ինքնասպանության մասին չէ, այլ, թե ինչպես է մարդը սկսում դեգրոդացվել: