Автор: Թամարա Մարիմյան

Լինում է, բայց չի լինում մի մեծ գիտնական է լինում,իսկ այդ մեծ գիտնականի անունը Տիգրան էր,բայց Տիգրանը այնքան մեծ գիտնական էր,որ նրան դիմում էին այսպես՝ Տիգրան Տրդատի:Մի անգամ Տիգրանը որոշեց հորինել մի դեղ,որը խմում ես և երբեք չես ծերանում:Տիգրան Տրդատը ամիսներով փորձարկում էր այդ դեղը և վերջապես մեկ տարի անց Տիգրան Տրդատը հայնագործեց այն: Բայց նրան իր մայրիկը արթնացրեց և ասաց.

-Տղա’ս, արթնացիր։

Լինում է, չի լինում , մի տղա է լինում։ Այդ տղայի անունը Տիգրան է լինում: Մի անգամ մի չար տատիկ, ով գողանում էր մարդկանց մտքերը, վերցրեց Տիգրանի մտքերը, բայց Տիգրանի բախտը այնքան բերեց, ինչպես երբևիցե չէր բերել: Այդ չար տատիկԸ Տիգրանի խելացի մտքերը թողեց, իսկ ոչ պետքականը վերցրեց:Չար տատիկը այդ գողացած մտքերը դնում էր սառնարանում,այո , դուք ճիշտ լսեցիք, սառնարանում: Տիգրանը հեռուստացուցյով տեսավ, որ ասում են.«Չար տատին այս վերջերս գողացել է ինչ որ մարդու մտքեր, բայց մենք իմացել ենք, որ այդ մարդու բախտը բերել է, որովհետև չար տատին գողացել է ոչ պետքական մտքերը,այլ թողել է պետքական մտքերը, տուժածի անունը Տիգ…»։