Вот идут они по тихой улице. Юноша и девушка. По глазам молодых людей видно , что они счастливы.
У девушки букетик гвоздик. Его принес ей юноша. Гвоздики – первый его подарок, и она любуется цветами, украдкой подносит их к губам. Но ей мало быть счастливой самой. Ей хочется , чтобы всем было радостно оттого, что так хорошо ей и ее любимому.
Но как поделиться с людьми своим счастьем? И тут ей приходит в голову неожиданная мысль. Девушка отделяет от букета гвоздику и бросает ее в темноту первого раскрытого окна. В доме, видимо, спят. И одинокий цветок остается на подоконнике.
Раскрытых окон много: жара. И девушка бросает в каждое окно по одной гвоздике. Юноша не останавливает ее, так как понимает, почему она это делает…
Влюбленные уходят.
А наутро люди нашли в своих комнатах – на подоконниках, столах, на полу — красные цветы гвоздики.
Так одно доброе счастье рождает другое.
а). Перевести на армянский язык.
Ահա նրանք քայլում են լուռ փողոցով։
Երիտասարդը և աղջիկը։ Երիտասարդների աչքերում երևում է, որ նրանք երջանիկ են։
Աղջկա ձեռքին մեխակների փունջ կա։ Այդ մեխակները նրան է նվիրել երիտասարդը։ Մեխակները նրա առաջին նվերն են, և նա հիանում է ծաղիկներով, թաքուն մոտեցնում է շուրթերին։ Բայց նրան բավական չէ միայն իրեն երջանիկ զգալը։ Նա ուզում է, որ բոլորն ուրախանան նրանից, որ այդքան լավ է իրեն ու իր սիրելիին։
Բայց ինչպես կիսվել մարդկանց հետ այդ երջանկությամբ։ Եվ հենց այդ պահին մի անսպասելի միտք է գալիս նրա գլխում։ Աղջիկը առանձնացնում է փնջից մի մեխակ և նետում բաց պատուհանից ներս՝ մթության մեջ։ Տանը, երևի, քնած են։ Եվ միայնակ ծաղիկը մնում է պատուհանագոգին։
Բացված պատուհանները շատ էին․ շոգ էր։ Եվ աղջիկը յուրաքանչյուր պատուհանից ներս նետում է մի մեխակ։ Երիտասարդը նրան չի կանգնեցնում, որովհետև հասկանում է՝ ինչու է նա այդպես վարվում…
Սիրահարները հեռանում են։
Առավոտյան մարդիկ իրենց սենյակներում՝ պատուհանագոգերին, սեղանների վրա, հատակին, գտնում են կարմիր մեխակներ։
Այդպես մի բարի երջանկություն ծնունդ է տալիս մյուսին։
б). Как вы понимаете данное предложение: Так одно доброе счастье рождает другое.
Это означает, что когда человек искренне счастлив и делится этим счастьем с другими — даже просто жестом, вниманием или добротой — это может сделать счастливее и других людей. Добро, исходящее из сердца, не исчезает, а распространяется и вдохновляет других делать хорошие поступки.
в).Найти синонимичные пары : скучно, весело, страшно, радостно, грустно, стыдно, печально, совестно, боязно, тоскливо
Скучно — тоскливо
Весело — радостно
Страшно — боязно
Грустно — печально
Стыдно — совестно
Печально — тоскливо
Совестно — стыдно
Боязно — страшно
Тоскливо — скучно
г) Подобрать антонимы:
Принес — унёс
Хорошо — плохо
Бросает — ловит
Приходит — уходит
Темнота — свет
Сказка.
2.ԱՄԵՆԱՊԻՏԱՆԻ ԲԱՆԸ. ԱՎԵՏԻԿ ԻՍԱՀԱԿՅԱՆ
Ժամանակով Արևելքի մի հրաշագեղ աշխարհում արդարամիտ և խելացի մի թագավոր է եղել: Նա ունեցել է երեք որդի:
Եղավ, որ այդ թագավորը ծերացավ և կառավարության սանձը կամեցավ դեռ ողջ օրով հանձնել իր ժառանգներից նրան, որն ավելի ընդունակ կլինի այդ դժավրին գործին: Ուստի մի օր կանչեց որդիներին և ասաց.
-Սիրելի որդիներ, տեսնում եք, որ ձեր հայրը ծերացել է ու էլ չի կարող երկիրը կառավարել: Ես վաղուց իջած կլինեի իմ գահից, եթե կատարված տեսնեի այն միտքը, որ երկար տարիներ պաշարել է հոգիս: Եվ հիմա ձեզանից ով որ իմաստուն կերպով լուծե այդ իմ միտքը, նա կստանա իմ թագը, նա կկառավարե իմ ժողովուրդը:
-Ապրած կենա մեր սիրելի հայրը, սուրբ է մեզ համար նրա վեհ կամքը. Այդ ի՞նչ մեծ միտք է, որ չի կարողացել լուծել նրա իմաստուն հոգին:
-Ահա՛ տեսնո՞ւմ եք այդ ահագին և մեծածավալ շտեմարանը, որ վաղուց շինել եմ: Իմ փափագս էր այդ լցնեի այնպիսի բանով, որ ամենապիտանին լիներ աշախարհիս երեսին և որով կարողանայի բախտավոր դարձնել իմ ժողովուրդը: Այդ շտեմարանը մնում է դատարկ:
Եվ հիմա, ո՛վ ձեզնից կարողանա այդ շտերամանը իր բոլոր անկյուններով, ծայրեծայր, լցնել աշխարհի այդ ամենապիտանի բանով, թող նա արժանի լինի գահին:
Առե՛ք գանձերիցս ինչքան որ կուզեք և առանձին-առանձին ուղի ընկեք քաղաքե-քաղաք, աշխարհ-աշխարհ, գտեք այդ բանը և լցրեք իմ շտեմարանը:
Ձեզ երեք անգամ քառասուն օր միջոց եմ տալիս:
Որդիները համբուրեցին հոր ձեռքը և ճանապարհ ընկան:
Ամբողջ երեք անգամ քառասուն օր նրանք շրջեցին քաղաքե-քաղաք, աշխարհե-աշխարհ. տեսան ուրիշ-ուրիշ մարդիկ, ուրիշ-ուրիշ բարքեր ու ժամանակին եկան կանգնեցին հոր առջև:
-Բարով եք եկել, անգին որդիներս, գտե՞լ եք արդյոք և բերել՝ ինչ որ ամենապիտանի բանն է աշխարհում:
-Այո՛, գտել ենք, սիրելի հայր,- պատասխանեցին որդիները:
Եվ հայրն իսկույն վեր առավ որդիներին և գնացին շտեմարանի դուռը. այնտեղ հավաքված էին բոլոր պալատականները և շա՛տ ժողովուրդ:
Թագավորը բացեց դուռը և կանչեց մեծ որդուն.
-Ինչո՞վ կլցնես այս ահագին շտեմարանս, սիրելի որդյակ, ի՞նչ բանով, որ աշխարհում ամենապիտանին լինի:
Եվ մեծ որդին գրպանից հանեց մի բուռ հացահատիկ՝ պարզելով դեպի հայրը՝ ասաց.
-Հացով կլցնեմ այս ահագին շտեմարանը, թանկագին հայր:
Ի՞նչն է աշխարհում ամենապիտանի բանը, քան հացը, ո՞վ կարող է առանց հացի ապրել: Շատ թափառեցի, շատ բան տեսա,- բայց հացից անհրաժեշտ ոչինչ չգտա:
Այն ժամանակ հայրը կանչում է միջնեկ որդուն.
-Ինչո՞վ կլցնես այս ահագին շտեմարանս, սիրելի որդյակ, ի՞նչ բանով, որն աշխարհում ամենապիտանին լինի:
Եվ միջնեկ որդին հանեց գրպանից մի բուռ հող, պարզելով դեպի հայրը՝ ասաց.
-Հողով կլցնեմ ես ահագին շտեմարանը, թանկագին հայր, ի՞նչն է աշխարհում ամենապիտանի բանը, քան հողը: Առանց հողի հաց չկա, առանց հողի ո՞վ կարող է ապրել: Շատ թափառեցի, շատ բան տեսա, բայց հողից անհրաժեշտ ոչինչ չգտա:
Ապա հայրը կանչեց կրտսեր որդուն.
-Ինչո՞վ կլցնես այս ահագին շտեմարանս, սիրելի որդյակ, ի՞նչ բանով, որն աշխարհում ամենապիտանին լինի:
Այդ միջոցին կրտսեր որդին հաստատ քայլերով մոտեցավ շտեմարանին, անցավ շեմքը, գրպանից հանեց մի փոքրիկ մոմ, կայծքարին խփեց հրահանը, կայծ հանեց, վառեց աբեթը, հետո մոմը: Բոլորը կարծում էին, թե նա ուզում է լույսի լուսով լավ զննել շտեմարանը, նրա ահագնությունը:
-Դեհ, ասա, որդի, ինչո՞վ կլցնես.- անհամբեր ձայնով հարցրեց հայրը:
-Լույսով կլցնեմ այս ահագին շտեմարանը, իմաստուն հայր, լույսով միայն: Շատ թափառեցի, շա՛տ աշխարհներ տեսա, բայց լույսից անհրաժեշտ ո՛չ մի բան չգտա: Լույսն է ամենապիտանի բանը աշխարհում: Առանց լույսի հողը հաց չի ծնի, առանց լույսի հողի վրա կյանք չէր լինի:
Շա՛տ թափառեցի, շա՛տ աշխարհներ տեսա և գտա, որ գիտության լույսն է ամենապիտանի բանը, և միայն գիտության լույսով կարելի է կառավարել աշխարհը:
-Ապրե՛ս,- գոչեց ուրախացած հայրը,- քեզ է արժանի գահն ու գայիսոնը, քանի որ լույսով ու գիտությամբ պիտի լցնես թագավորությունդ և մարդկանց հոգիները:
-Ապրա՛ծ կենա մեր երիտասարդ լուսավոր թագավորը,- գոչեցին ոգևորված պալատականներն ու ժողովուրդը ամբողջ:
А. Исаакян
- Перевести на русский язык.
Жил когда-то в одном прекрасном восточном царстве справедливый и мудрый царь. У него было три сына.
Когда царь состарился, он решил ещё при жизни передать правление тому из сыновей, кто окажется самым достойным и способным к этому тяжёлому делу. Однажды он позвал своих сыновей и сказал:
— Дорогие мои сыновья, вы видите, что я уже стар и не могу управлять страной. Я давно бы уже отказался от престола, если бы увидел исполнение одной мысли, которая долгие годы не даёт мне покоя. А теперь, кто из вас мудро решит эту задачу — тот получит мою корону и будет править народом.
— Да здравствует наш дорогой отец, его воля для нас свята. Что же это за такая мысль, которую не мог решить даже его мудрый ум?
— Видите ли вы тот огромный склад, который я построил давно? Я мечтал наполнить его тем, что является самым необходимым на земле — тем, что сможет сделать мой народ счастливым. Но этот склад до сих пор пуст.
И теперь — кто из вас сможет полностью, до последнего уголка, наполнить этот склад самой необходимой вещью на земле — тот будет достоин престола.
Берите из моих сокровищ столько, сколько нужно, и отправляйтесь по миру, в разные города и страны, чтобы найти это. Я даю вам три раза по сорок дней.
Сыновья поцеловали отцу руку и отправились в путь.
Они обошли множество стран и городов. Видели разных людей, обычаи. И вот, через установленный срок, вернулись к отцу.
— Добро пожаловать, бесценные мои сыновья. Нашли ли вы и принесли то, что является самым необходимым на свете?
— Да, нашли, дорогой отец, — ответили они.
Отец тут же встал, взял сыновей с собой, и они направились к складу. Там уже собрались придворные и множество народа.
Царь открыл дверь и позвал старшего сына:
— Чем ты наполнишь мой огромный склад, сын мой? Что самое необходимое на свете?
Старший сын достал из кармана горсть зерна, протянул отцу и сказал:
— Я наполню этот склад хлебом, дорогой отец. Что может быть нужнее хлеба? Кто может жить без него? Я много странствовал, многое видел, но ничего более необходимого, чем хлеб, не нашёл.
Тогда царь позвал среднего сына:
— А ты чем наполнишь мой огромный склад, сын мой?
Средний сын достал из кармана горсть земли, протянул отцу и сказал:
— Я наполню склад землёй, отец. Что может быть нужнее земли? Без неё не будет и хлеба. Кто может жить без земли? Я тоже много странствовал, и убедился — земля нужнее всего.
И тогда царь позвал младшего сына.
— Чем ты наполнишь мой склад, сын мой?
Младший сын уверенно вошёл в склад, достал из кармана маленькую свечу, ударил по кремню, высек искру, зажёг фитиль, затем свечу.
Все подумали, что он хочет осветить помещение, чтобы осмотреть его размер.
— Ну, говори, сын, чем ты его наполнишь? — нетерпеливо спросил царь.
— Светом, мудрый отец, только светом. Я много странствовал, видел множество стран, и понял: нет ничего нужнее света. Без света земля не даёт хлеб, без света на земле нет жизни. Я понял, что свет науки — это самое необходимое, и только с его помощью можно управлять народом.
— Браво! — воскликнул радостный отец. — Престол и держава по праву твои! Светом и знанием ты озаряешь свою страну и сердца людей!
— Да здравствует наш молодой просвещённый король! — закричали вдохновлённые придворные и весь народ.
- Прочитаем пословицы. Попробуем объяснить их значение. Скажем, какая из них подходит как заглавие к этой сказке.
Сколько голов, столько умов.– У каждого человека своё мнение, все думают по-разному.
Умный всегда любит учиться. – Мудрый человек понимает ценность знаний.
У умной головы сто рук.– Умный человек справляется с многими делами.
Ученье – свет, неученье – тьма. подходит как заглавие к этой сказке.
Умный без денег богат.– Знания важнее богатства. - Из данных слов составь предложения.
В конце каждого предложения не забудь поставить точку.
отправились, дорогу, Сыновья, в
сын, из, Старший, кармана, горсть, вынул, зерна
Средний, из, сын, вынул, горсть, кармана, земли
сын, свечку, Младший, кармана, из, вынул
Сыновья отправились в дорогу.
Старший сын вынул из кармана горсть зерна.
Средний сын вынул из кармана горсть земли.
Младший сын вынул из кармана свечку.
Դավիթ Հովհաննիսյանի ուսումնական բլոգ 