Դավիթ Հովհաննիսյանի ուսումնական բլոգ

Учитель истории вызывает меня не так, как обычно. Он произносит мою фамилию неприятным тоном. Он нарочно пищит и визжит, произнося мою фамилию. И тогда все ученики тоже начинают пищать и визжать, передразнивая учителя.

Мне неприятно, когда меня так вызывают. Но я не знаю, что надо сделать, чтоб этого не было.

Я стою за партой и отвечаю урок. Я отвечаю довольно прилично. Но в уроке есть слово «банкет».

– А что такое банкет? – спрашивает меня учитель.

Я отлично знаю, что такое банкет. Это обед, еда, торжественная встреча за столом, в ресторане. Но я не знаю, можно ли дать такое объяснение по отношению к великим историческим людям. Не слишком ли это мелкое объяснение в плане исторических событий?

Я молчу.

– А-а? – спрашивает учитель, привизгивая. И в этом «а-а» я слышу насмешку и пренебрежение ко мне.

И, услышав это «а», ученики тоже начинают визжать.

Учитель истории машет на меня рукой. И ставит мне двойку. По окончании урока я бегу за учителем. Я догоняю его на лестнице. От волнения я не могу произнести слово. Меня бьёт лихорадка.

Увидев меня в таком виде, учитель говорит:

– В конце четверти я вас ещё спрошу. Натянем тройку.

– Я не об этом, – говорю я. – Если вы меня ещё раз так вызовете, то я… я…

– Что? Что такое? – говорит учитель.

– Плюну в вас, – бормочу я.

– Что ты сказал? – грозно кричит учитель. И, схватив меня за руку, тянет наверх, в директорскую. Но вдруг отпускает меня. Говорит: – Иди в класс.

Я иду в класс и жду, что сейчас придёт директор и выгонит меня из гимназии. Но директор не приходит.

Через несколько дней учитель истории вызывает меня к доске.

Он тихо произносит мою фамилию. И когда ученики начинают по привычке визжать, учитель ударяет кулаком по столу и кричит им:

– Молчать!В классе водворяется полная тишина. Я бормочу задание, но думаю о другом. Я думаю об этом учителе, который не пожаловался директору и вызвал меня не так, как раньше. Я смотрю на него, и на моих глазах появляются слёзы.

Учитель говорит:

– Не волнуйтесь. На тройку вы во всяком случае знаете.

Он подумал, что у меня слёзы на глазах оттого, что я неважно знаю урок.

Вопросы:

Как вы думаете, что могло бы произойти, если бы ученик не подошел к учителю после урока?

Как я понял мальчик был эмоциональным, то есть скорее всего на одном из уроков он бы заплакал.

Что символизирует момент, когда учитель просит класс замолчать? Как это влияет на атмосферу в классе?

Когда учитель просит класс замолчать, это символизирует восстановление контроля и авторитета. Это создает атмосферу порядка и спокойствия, позволяя ученикам сосредоточиться на уроке. Такой момент помогает снизить напряжение и показывает, что учитель заботится о учебном процессе, что способствует уважению в классе.

Каковы истинные причины слез ученика в конце рассказа? Что они говорят о его внутреннем состоянии?

Истинные причины слез ученика в конце рассказа заключаются в чувстве облегчения, стрессе и подавленности, а также в неудовлетворенности собой. Эти слезы отражают его уязвимость и желание быть понятым, показывая, что он испытывает сложные эмоции и страх перед осуждением.

Как вы понимаете финальную фразу учителя о тройке? Что она означает для ученика?

Финальная фраза учителя о тройке означает, что он признает усилия ученика и готов дать ему шанс. Для ученика это — облегчение, но также и разочарование, так как он понимает, что его знания не идеальны. Это символизирует поддержку, но также напоминает о его неуверенности.

Каково ваше мнение о том, как учитель и ученик изменяются в ходе рассказа?

В ходе рассказа ученик проходит от страха и неуверенности к осознанию своих чувств и желанию быть понятым. Учитель, изначально насмешливый и авторитарный, становится более внимательным и понимающим. Оба персонажа меняются, что может улучшить их отношения и атмосферу в классе.

Задание 1. Приведите 10 высказываний великих людей о своих учителях.

Альберт Эйнштейн:
«Только тот учитель, который вдохновляет на учебу и любовь к знаниям, может называться настоящим учителем.»

Конфуций:
«Тот, кто учит, сам должен продолжать учиться, иначе он станет напрасным учителем.»

Аристотель:
«Я обязан своим отцом за жизнь, а своим учителем за искусство жить.»

Лев Толстой:
«Без учителя нельзя обойтись. Учителя есть, чтобы передать опыт жизни, чтобы мы могли учиться быстрее, легче, чем наши предки.»

Махатма Ганди:
«Учитель должен быть не просто наставником, но и другом, который подталкивает к поиску истины.»

Александр Македонский (о своем учителе Аристотеле):
«Моему отцу я обязан тем, что живу, а своему учителю — тем, что живу достойно.»

Иван Павлов:
«Учителя — это те люди, которые открыли мне двери в науку, за что я им бесконечно благодарен.»

Мария Кюри:
«Настоящий учитель – это тот, кто разжигает в ученике стремление к знаниям и открытию нового.»

Сократ:
«Я не могу никого научить ничему. Я могу лишь заставить их думать.»

Джон Локк:
«Учитель – это тот, кто дает ученику свободу мыслить и не бояться ошибаться.»

Задание 2. Напишите, как бы вы поступили на месте ученика или учителя. Как вы решили бы конфликтную ситуацию?

Я бы или сказал директору, поговорил бы с учителем или же поговорил бы со своими родителями. Но если я бы сказал учителю или директора то я бы точно не сказал что я в него плюну.

Задание 3. Напишите сочинение на тему «Учитель, которым я горжусь» ИЛИ запишите видеообращение для учителе (поздравление с днем учителя) ИЛИ создайте плакат «Роль учителя в моей жизни»

Учитель, которым я горжусь

Все бы написали про своих учителей в школе, но я напишу про своего тренера по карате. Да, именно про него, потому что он и вообще карате дали мне такие знания, то если бы я двадцать лет учился в школе то я бы не получил эти знания. Во первых я научился себя защищать, но не просто быть людей, а морально тоже, научился себя контролировать. В школе не все знания будут для меня важны всю жизнь, а вот как закалился физически и морально пригодится мне всю жизнь. Моего тренера зовут Спартак Гаспарян, спасибо ему огромное за ту работу которую он сделал надо мной, пусть он будет всегда в хорошем настроении и будет продолжать закалять сотню таких же мальчишек как я.

Կամքի ուժը այնպիսի բան է, առանց որի դու չես կարող հասնել այն ինչ ուզում ես: Կամքի ուժը նման է աշխատասիրությանը, ուղղակի կամքի ուժը ավելի լավ բան է, որովհետև եթե դու կամքի ուժ ունես դու ամպայման աշխատասեր ես նույնպես, բայց եթե աշխատասեր դա չի նշանակում, որ քո կամքի ուժը ուժեղ է: Այս իմ ասածը նրանից է, որ կամքի ուժով կարող ես վատ սովորություններդ դադարեցնես, բայց ոչ աշխատասիրությամբ: Այսպիսի ասացվածք կա՝ ուրիշի ձեռքին նայողը սոված կմնա: Այս ասացվածքը միայն աշխատասիրության մասին չէ, այս ասացվածքը նաև չնախանձելու մասին է, իսկ դրա համար մեծ կամքի ուժ պետք է ունենաս: Կամքի ուժը տաղանդ է, որը թանկ է այլ տաղանդներից անգամներ: Հույսով եմ կամքի ուժ ունեք, մեր հայրենիքին կամքի ուժ ունեցողներ ցավոք սրտի մեր տարիներին շատ են պետք:

Դասարանական առաջադրանքներ՝62; 64; 66; 68

3DE=BC հետև․ DE=BC/3

DE=18/3=6սմ

BC II AD II MN

Եթե AM=BN ապա հավասար են իրար

1. Տրված բարդ բառերի առաջին բաղադրիչները փոխելով` ստացի՛ր նոր բաղադրյալ բառեր:

Ագեվազ (կենգուրու)-արագավազ, կակղամորթ-թուլամորթ, մարտունակ-գործունակ, արճճապատ-ասվալտապատ, մեծասքանչ-հիասքանչ, հողածին-նորածին, փառամոլ-խաղամոլ, ատոմակայան-էլեկտրակայան:

2. Տրված բարդ բառերի վերջին արմատները փոխելով` ստացի՛ր նոր բարդ բառեր:

Հեռախոս-հեռատես, հանրածանոթ-հանրաին, ձյունածածկ-ձնեմարդ, երկրագունդ-երկրագույն, կենսակերպ-կենսաբան, հնավանդ-հնադարյան, մտահոգ-մտացածին, բարենպաստ-բարեգութ, ակնթարթ-ակնաբույժ, լուսանցք-լուսամուտ:

3. Փորձի՛ր այս բառերի կազմությունն ու նշանակությունը բացատրել:

ա) Այգեբաց, այգաբաց:
բ) Հայելի, հայացք, ծովահայաց: (գրաբ. հայել — նայել)
գ) Ակնթարթ, ակնդետ, ակնոց:
դ) Քինախնդիր, վրեժխնդիր, մանրախնդիր (գրաբ. խնդրել -փնտրել): 

1. Դիտել տեսանյութը։

2. Կարդացե՛ք Կոմիտասի բանաստեղծությունները, ընտրե՛ք մեկը, գրավոր մեկնաբանեք բլոգում։ 

ԵՍ ՍԻՐԵՑԻ ԱՆՓՈՒՇ ՎԱՐԴ
Ես սիրեցի անփուշ վարդ,
Տեսա ճերմակ անփուշ վարդ,
Կրծքիս վրա դրի զարդ,
Հոտոտեցի, բույր չուներ,
Սիրտս մխաց բարդ ի բարդ։

Տեսա կարմիր փշոտ վարդ,
Ավա՜ղ, ձեռքս ծակոտեց,
Արյուն հոսի վարդեն ցարդ,
Բույրը մտավ քմքես ներս։

Այս բանաստեղծության իմաստ այն էր, որ արտաքինը կարող է գեղեցիկ լինել, բայց խափուսիկ: Իսկ այն կարմիր բուրավետ փշոտ վարդը ծակում և ցավեցնում էր, բայց նրա բույրը այնքան անուշ էր, որ սեր առաջացրեց:

3. Պատրաստել տեսանյութ կամ ռադիոնյութ ՝ ընտրելով Կոմիտասի բանաստեղծություններից մեկը։ 

Պահանջմունքն ինչ–որ բանի կարիքն է, որ զգում է մարդը: Առանց դրա մարդու կենսագործունեությունն ու զարգացումը կկորցնեին իրենց արդյունավետությունը: Պահանջմունքների գիտակցումը կատարվում է աստիճանաբար, մարդու զարգացմանը զուգընթաց: Գերպահանջմունքներն էլ դառնում են գործունեության դրդապատճառներ:

Սա Մասլոուի պահանջմունքների բուրգն է։ 1943 թ.-ին Մասլոուն ներկայացրեց մարդկային շարժառիթների տեսությունը և մեկնաբանեց, որ մարդու գործողություններն ուղղված են նպատակների իրականացմանը։ Մասլոուն այն հազվադեպ հոգեբաններից մեկն էր, որը ուշադրություն դարձրեց ոչ թե միայն անձի բացասական կողմերին, շեղումներին, դժվարություններին, այլ նաև դրական կողմերին: Նա առաջինն էր, ով ուսումնասիրեց անձնական փորձի ձեռքբերումները, բացահայտեց ցանկացած մարդու համար ինքնակատարելագործման և ինքնազարգացման ուղիները:

Բուրգը բաղկացած է հինգ մակարդակից՝ ամենացածր մակարդակը ասոցացված է ֆիզիոլոգիական պահանջմունքներով, իսկ ամենաբարձր մակարդակը՝ ինքնաիրականացման (ինքնադրսևորման) պահանջմունքներով, հատկապես նրանք, որոնք վերաբերվում է ինքնության և նպատակին։

Պահանջմունքն, առաջ գալով, մարդուն մղում է ակտիվության կամ նույնիսկ նպատակասլաց գործունեության, որի նպատակը այդ պահանջմունքը բավարարելու համար անհրաժեշտ հատկություններ ունեցող օբյեկտներ ձեռք բերելն է։ Պահանջմունքի բավարարումն անհրաժեշտ է օրգանիզմի և անձի պահպանման ու զարգացման համար։ Մարդիկ զարգացման գործընթացում հաճախ ձեռք են բերում նաև վնասակար պահանջմունքներ (օրինակ, ծխելու կամ սպիրտային խմիչքներ օգտագործելու
պահանջմունք)։

Մարդու պահանջմունքները լինում են՝ նյութական և հոգևոր: Նյութական՝ ուտելիք, ջուր և այլն: Հոգևոր՝ սեր, ընկերություն և այլն:

Կան նաև կենսաբանական պահանջմունքներ։ Մարդու կենսաբանական պահանջմունքները բազմատեսակ են՝ սննդի, ջրի, քնի, ցրտից ու տապից պաշտպանվելու, ցավը հաղթահարելու, սերունդ ունենալու և այլն: Նման պահանջմունքներ ունեն նաև մյուս կենդանի արարածները: Մարդը այդ պահանջմունքների մեծ մասն ունենում է ծննդյան պահից սկսած, ինչպես կենդանիները: Սակայն կան շատ տարբերություններ մարդու և մնացած կենդանի արարածների միջև: Դրանք պայմանավորված են ոչ միայն մեծանալու, հասունանալու արագության տարբերությամբ: Կա շատ կարևոր մի գործոն ևս, որը պայմանավորված է մարդու՝ հասարա- կական էակ լինելով, նրա մշակութային կյանքի առանձնահատկությամբ։

Մարդու խառնվածքը բնութագրում է մարդու հոգեբանական և վարքային հատկանիշները, որոնք դրսևորվում են նրա արձագանքներում, վարքագծում և զգացմունքային դրսևորումներում։ Խառնվածքի տեսությունը հիմնված է հին բժշկական ուսմունքների վրա, սակայն այն պահպանում է իր կիրառությունը հոգեբանության մեջ։ Այս ուսմունքի համաձայն, մարդկանց խառնվածքը կարելի է բաժանել չորս հիմնական տեսակների՝ ըստ նրանց հիմնական հոգեբանական հատկանիշների։

Խառնվածքի չորս հիմնական տեսակները

1. Սանգվինիկ
   • Սանգվինիկները ակտիվ և էներգիայով լի մարդիկ են, ովքեր հեշտությամբ են շփվում ուրիշների հետ։ Նրանք օժտված են բարձր ինքնավստահությամբ, արագ հարմարվող են և հեշտությամբ են հաղթահարում դժվարությունները։
   • Հիմնական հատկանիշներ՝ կենսուրախություն, ակտիվություն, լավատեսություն, արագ հարմարվողականություն։
2. Քոլերիկ
   • Քոլերիկները բնութագրվում են զգացմունքների ուժեղ և արագ արտահայտմամբ։ Նրանք կրքոտ և էներգետիկ են, բայց կարող են դառնալ անհամբեր և բռնկվող։
   • Հիմնական հատկանիշներ՝ ուժեղ զգացմունքներ, մեծ էներգիա, անհամբերություն, արագ և հաճախ կտրուկ գործողություններ։
3. Ֆլեգմատիկ
   • Ֆլեգմատիկները հանգիստ և չհուզվող մարդիկ են։ Նրանք դանդաղ են արձագանքում իրադարձություններին, բայց ցուցաբերում են մշտական և համբերատար վարք։ Հաճախ նախընտրում են սառը և տրամաբանված որոշումներ կայացնել։
   • Հիմնական հատկանիշներ՝ հանգստություն, զգացմունքների սակավ արտահայտություն, համբերատարություն, երկարատև և մշտական աշխատանք։
4. Մելանխոլիկ
   • Մելանխոլիկները խոցելի և զգայուն մարդիկ են, որոնց զգացմունքները խորն են և հաճախ արտահայտվում են տխրությամբ կամ մտահոգությամբ։ Նրանք ավելի զգայուն են և հաճախ մտածկոտ։
   • Հիմնական հատկանիշներ՝ խորը զգացմունքներ, վախեցողություն, մտահոգություն, հոգևոր զգացմունքայնություն։

Խառնվածքի տեսության կիրառությունը

Մարդու խառնվածքի այս տեսակները հազվադեպ են հայտնվում մաքուր ձևով, մարդիկ հաճախ ունենում են խառնվածքների որոշակի խառնուրդներ։ Խառնվածքը կարևոր դեր է խաղում մարդու միջանձնային հարաբերություններում, աշխատանքային ոճում, ինչպես նաև նրա ինքնազգացողության մեջ տարբեր իրավիճակներում։

Պատշաճ ինքնագիտակցությունը մարդու խառնվածքի մասին կարող է օգնել նրան ավելի լավ հասկանալ իր վարքագիծը, հաղթահարել բարդությունները և բարելավել հարաբերությունները ուրիշների հետ։