1. Մեկնաբանի՛ր կայսեր զգացմունքները գլխարկների պատմությունից առաջ և հետո։
Կայսրը պատմությունից առաջ մտածում էր, որ նա լավ գործ է արել ժողովրդի համար, բայց պատմությունը իմանալուց հետո նա տխրել էր։
2. Ստեղծված իրավիճակը շտկելու առաջարկներ գրի՛ր։
Կայսրը կարող էր ոչ թե ուղղակի օրենք սահմաներ, այլ խորհուրդ կամ թույլտվություն տար գլխարկները փոխելու կամ այնպես աներ, որ ոչ մի տեղ խախտման համար մեծ պատիժ չտային։
3. Գրի՛ր քո կարծիքը կայսեր որոշման վերաբերյալ։
Կայսեր որոշումը բխում էր բարի և լավ նպատակներից, բայց նա հաշվի չէր առել որոշ տարածաշրջանների արդյունքը։ Եթե նա դա հաշվի առներ, իր որոշումը լիովին լավը կլիներ։
4. Ինչպե՞ս անել, որ լավ գործը վատի չվերածվի։
Լավ գործը վատ չվերածելու համար պետք է նախապես մտածել վատ հետևանքների մասին, և եթե անհնարին է հետևանքները կանխել ավելի լավ է ընդհանրապես ոչ մի բան չանել։
5. Գրե՛ք էսսե՝ հիմք ունենալով այս ստեղծագործությունը։
Վերնագրեր՝
- Երբ օրենքը կորցնում է իր մարդասիրական իմաստը,
- Մարդասիրությունը կարող է վերածվել բռնության,
- Իշխանական ցանկությունը և դրա ազդեցությունը ժողովրդի կյանքում,
- Իշխանությունը և մարդը
Էսսեի կառուցվածքը՝
Նախաբան՝ 3-5 նախադասություն։
Հիմնական մաս՝ 10 և ավել նախադասություն (Անհրաժեշտ է թեմայի վերաբերյալ արտահայտել կոնկրետ միտք/կարծիք/ պնդում և հիմնավորել)։
Եզրակացություն ՝ 3-5 նախադասություն։
Իշխանությունը և մարդը
Իշխանությունը մարդու կյանքի անբաժան մասն է, քանի որ իշխանությունն է սահմանում օրենքները, ինչպես նաև նա պատասխանատու է մարդու կարգի և անվտանգության համար։ Սակայն, իշխանության ձեռնարկած վատ քայլերի դեպքում մարդիկ տուժում են, կապ չունի քայլերը լավ նպատակ ունեին, թե՝ ոչ։ <<Մի հին չինական զրույց>> ստեղծագործության մեջ տեղի ունեցավ մի այդպիսի դեպք։
Կայսրը սահմանեց մի օրենք, որը նրա կարծիքով օգուտ կտար ժողովրդին՝ նրանք ստիպված չէին լինի անհարմար և սև գլխարկ կրել, փոխարենը նրա սահմանված օրենքի մեջ ասվում է, որ մարդիկ պարտավոր են կրել սպիտակ և հարմար գլխարկներ։ Իմ կարծիքով կայսրը հենց այստեղ է սխալ թույլ տվել, չնայած, որ նա դա լավի համար է արել։ Մարդիկ կլինեն, որոնց համար սև գլխարկը ավելի լավն է կամ հարմար, կամ գումար չունեն նոր սպիտակ գլխարկ գնելու համար, բայց օրենքի պատճառով նրանք ստիպված են դա անել։ Օրենքը այնպիսի բան պետք է լինի, որ նա ծառայի մարդուն, ոչ թե հակառակ, եթե եղավ հակառակը, ինչպես ստեղծագործության մեջ էր, ապա օրենքը լիովին անիմաստ է, քանի որ օրենքը ստեղծում են մարդու կյանքը ավելի ապահով, անվտանգ կամ հարմար դարձնելու համար։ Այդ գլխարկներ կրելով, դու չէս վտանգավոր կամ անապահով հետևանքի մեջ չես գտնվում, հետևաբար կարելի էր ուղղակի ժողովրդին խորհուրդ տալ գլխարկների համար, այլ ոչ թե պարտադրել նրանց կրել այն, ինչը կայսրին հարմար է թվում։ Մարդիկ տարբեր են, դրանից բոլորի համար մեկ բան հարմար չէ, մեկին մի բան է հարմար, մյուսին ուրիշ։ Այլ բան է անվտանգությունը, ինչքան էլ մարդիկ տարբեր են, անվտանգությունը մնում է անվտանգություն, դրա համար հարմարության համար օրենքներ սահամանելը անիմաստ են ինձ համար։ Ընդհանարապես, կապ չունի ինչ տեսակի օրենք ես սահամանում, պետք է հետևանքների մասին մտածել և քննարկել մյուս պաշտոնյաների հետ։
Իշխանության կողմից սահմանված օրենքները ուժեղ են միայն այն դեպքում, երբ նրանք օգնում և ապահով են դարձնում մարդկանց կյանքը, այլ ոչ թե ինչ-որ բան սստիպում անել։ Լավ իշխանությունը միշտ երկար կմտածի և կքննարկի ինչ-որ որոշում կայացնելուց առաջ, այլապես այդ իշխանությունը լավը չի կարող համարվել, իսկ նրա կողմից սահմանված օրենքները չեն ծառայի մարդկանց օգտի համար։
Դավիթ Հովհաննիսյանի ուսումնական բլոգ 