1. Կարադա՛ Կոմիտասի բանաստեղծությունները։
2. Ընտրի՛ր երեք բանաստեղծություն, վերլուծի՛ր բլոգումդ։
Ճանապարհ
Բարակ ուղին սողալով,
Ոտի տակին դողալով,
Ճամփի ծայրին բուսել է
Կյանքի ծառը շողալով։
Ի՜նչ լայն սիրտ է, որ ունի
Այս ճանապարհն Անհունի․․․
Մարդու, բույսի, գազանի
Եվ թևավոր թռչունի։
Բանաստեղծությունը խորհրդանշում է կյանքի դժվար ճանապարհը, որը բերում է դեպի լույս։
Ես սիրեցի անփուշ վարդ
Ես սիրեցի անփուշ վարդ,
Տեսա ճերմակ անփուշ վարդ,
Կրծքիս վրա դրի զարդ,
Հոտոտեցի, բույր չուներ,
Սիրտս մխաց բարդ ի բարդ։
Տեսա կարմիր փշոտ վարդ,
Ավա՜ղ, ձեռքս ծակոտեց,
Արյուն հոսի վարդեն ցարդ,
Բույրը մտավ քմքես ներս։
Բանաստեղծությունում անփուշ վարդը խորհրդանշում է հանգիստ, բայց թույլ սեր, իսկ փշոտ վարդը՝ ցավոտ, բայց իսկական ու ուժեղ սեր։ Այն ընդգծում է, որ սերը կարող է լինել կամ անվտանգ ու մեղմ, կամ՝ խոր, ցավոտ, բայց իրական։
Աշուն կյանք
Աչքի առաջ,
Հառաչ-հառաչ,
Խորհրդավոր տերևներ,
Բունեն ընկած կեղևներ,
Հողի վրա,
Դեղին հուսով
Կողի վրա։
Լուռ, անտերունչ,
Խուլ, անմռունչ՝
Չորով-փորով կեռ ծառեր,
Ծռով-փռով լեռ քարեր,
Եվ հենավոր՝
Սարի կողին,
Ե՛վ մենավոր։
Բանաստեղծությունը ցույց է տալիս աշնան հանդարտ ու տխուր գեղեցկությունը։ Դեղնած տերևներն ընկնում են հողի վրա՝ նշելով աշնան գալուստը։ Ծառերն ու լեռները լուռ ու մենակ են, բայց ուժեղ։
3. Մեկ բանաստեղծություն ձայնագրի՛ր կամ տեսագրի՛ր և տեղադրի՛ր բլոգումդ։
4. Մեկ բանաստեղծություն սովորի՛ր անգիր։