Սկզբից տասը-տասներկռւ նախադասություն ավելացրո՛ւ, որ ամբողջական տեքստ դառնա:
Նորից երկնքում լողում էր լուսինը: Կաթնավուն լույսի մեջ ուրվագծվում էին լեռները: Քամին շոյում էր տղայի դեմքը, և քաղաքը կանչում էր բյուրավոր լույսերով:
Նորից երկնքում լողում էր լուսինը: Կաթնավուն լույսի մեջ ուրվագծվում էին լեռները: Քամին շոյում էր տղայի դեմքը, և քաղաքը կանչում էր բյուրավոր լույսերով։ Տղան կանգնել էր բլրի գագաթին ու նայում էր ներքև: Քաղաքը հեռվից շատ գեղեցիկ էր թվում՝ լույսերը փայլում էին աստղերի պես: Քամին մեղմ փչում էր, խաղում նրա մազերի մեջ: Ամեն ինչ խաղաղ էր, և թվում էր, թե ժամանակը կանգնել է: Տղան փակեց աչքերը և փորձեց լսել քաղաքի ձայները: Շատ հեռվից լսվում էին մեքենաների թույլ աղմուկները, մարդկանց ձայները, բայց այստեղ՝ բլրի վրա, ամեն ինչ լուռ էր: Միայն տերևներն էին շշնջում քամու հետ: Նա զգում էր, որ քաղաքը հրավիրում է իրեն, բայց դեռ պատրաստ չէր գնալ այնտեղ: Այստեղ, լեռների գրկում, ամեն ինչ ավելի ազատ ու մաքուր էր: Հանկարծ հեռվում ժամացույցը խփեց կեսգիշերը: Տղան ժպտաց, նայեց լուսնին ու մտածեց, որ դեռ ժամանակ ունի: Մի օր նա կիջնի քաղաք, բայց այսօր ուզում էր մնալ այստեղ ու վայելել այս խաղաղ գիշերը:
Դավիթ Հովհաննիսյանի ուսումնական բլոգ 