Մարդիկ կան ովքեր ունեն ազատ ժամանակ, կան, որ չունեն, կան, որ ունեն, բայց քիչ: Եթե ձեզ հարցնեին այս մարդկանցից ով է ամենաշատը անգործության մատնվում դուք հավանաբար կասեիք այն, որը ամենաշատը ունի: Անկեղծ ասած ես էլ այդպես կասեի, բայց ոչ միշտ է այդպես: Ընդհանրապես, <<անգործության մատնվել>> ասելով ես չեմ պատկերացնում, որ մարդը ուղղակի հեռախոս է խաղում: Մարդը կարող է հեռախոս խաղալ որպեսզի հանգստանա դժվար օրից հետո, և ես չեմ կարող ասել, որ դա <<անգործության մատնվել>> է: Իսկ եթե դու եներգիա ունես և կարող ես գործ անել, բայց հեռախոս ես նայում կամ այլ անպետք բաներվ ես զբաղվում դա արդեն ես կասեի <<անգործության մատնվել>>: Մարդիկ տարբեր են, և չես կարող ասել, որ բոլորի դեպքում ազատ լինել նշանակում է անգործության մատնվել: Մի մարդ ազատ ժամանակը ծախսում է ինքնազարգացման վրա, մյուսը անգործության է մատնվում: Հիմա, չես կարող ասել, որ <<ազատ լինել նշանակում է անգործության մատնվել>> վերաբերվում է բոլոր մարդկանց: Ես, իմ ազատ ժամանակ ծախսում եմ նայած թե ես ինչպես եմ ինձ զգում՝ եթե հոգնած եմ, հանգստանում եմ, եթե հոգնած չեմ փորձում եմ ինձ պետքական բաներով զբաղվել: Այնպես որ մի աշխատեք ձեր ազատ ժամանակը չծախսել անիմաստ, բայց ոչ մի բան անող մարդուն էլ մի անվանեք <<ծույլ>>, որովհետև մենք ոչ մեկս չգիտենք նրա մեջ ինչ է կատարվում և, թե ինչքան է նա կարող հոգնած լինել՝ թե՛ հոգեպես, թե՛ ֆիզիկապես: