День: 20 декабря 2022

Հայոց լեզու

Դեկտեմբեր ամսվա ինքնագնահատում։

Davit mskh
  • Գնահատե’ք դեկտեմբեր ամսվա ձեր աշխատանքը’ հիմնավորելով։ 

Իմ կարծիքով,ես արժանի եմ իննի,որովհետև ես իմ բլոգում՝ ունեմ գրեթ բոլոր նյութերը:Նաև ես ակտիվ մասնակցում եմ քննարկումների:

Հայոց լեզու

Դեկտեմբեր ամսվա կարդացած գրքեր

Davit mskh

Ես դեկտեմբեր ամիսը կարդում էի <<Հարրի Փոթեր և Փյունիկի Միաբանությունը>>:Այդ գիրքը ինձ շատ դուր եկավ,բայց նա այնքան երկար եր,որ ես դեռ չէմ ավարտել:Այդ գիրքը նրա մասին է՝ թե ինչպես է մոգության նախարարությունը փորձում կառավարել Հոգվորթսը (կախարդական դպրոցը),իսկ Հոգվորթսի Տնորենը (Դամբլդորը),Հարրի Փոթերը և նրա ընկերները փորձում դրան դիմակայել:Կարճ ասած այդ գիրքը այնքան հետաքրքիր և մանրամասն է գրված,որ դուք ինքներտ պետք է կարդաք այն որ հասկանաք այդ գիրքը:Հարրի Փոթերը 7 մասից է,և սա հինգերորդն է:Նաև այդ գիրքը ունի իր ֆիլմը,ինչպես նաև մյու 6 մասը,և դրանք նույնպես հետաքրքիր է:Բոլորիտ խորհուրդ եմ տալիս կարդալ այդ գրքերը:

Հայոց լեզու

Մայրենի դասարանական 20.12.2022

Davit mskh

1. Տրված բառերից նոր բառեր կազմի՛ր -ոց (-նոց, -անոց) ածանցով:

ա) Ծաղիկ-ծաղկանոց, հյուր-հյուրանոց, ավազակ-ավազականոց, մեղու-մեղվանոց:

բ) Գոգ-գոգնոց, ձեռ-ձեռնոց, մատ-մատնոց:

զ) Կապել-կապոց, խարտել-խարտոց, սփռել-սփռոց:

դ) (Քսան) դրամ-քսան դրամանոց, (հինգ) կիլոգրամ-կիլոգրամանոց, (երեք) մետր-մետրանոց:

ե) Խշշալ-խշշոց, մռնչալ-մռնչոց, զռռալ-զռռոց, ոռնալ-ոռնոց:

2. Առաջին շարքի յուրաքանչյուր բառ հնարավոր բոլոր ձևերով բաղադրի՛ր (բադադրալ բառեր կազմիր) երկրորդ շարքի ածանցների հետ:

 Ա. Հյուսիս-հյուսիսային, լեզու-լեզվական,լեզվային, հայր-հայրական, դրախտ-դրախտային, տոն-տոնակաան,տոնային, նկարիչ-նկարչական,նկարչություն, մեղ(ք)-մեղավոր, հարս(ն)-հարսական,հարսնացու, քն(ի)ն-քննական,քննություն, օտար-օտարական, բազում-բազմական,բազմություն, բն(ական)-բնույթ,բնական,բնավորություն,բնություն, հան(ել),հանածո, հաս(նել)-հասույթ,հասանի, դր (դնել)-դրական,դրություն, շահ(ել),շահույթ, պահ(ել)-պահույթ,պահածո:

Բ. Ույթ, ածո, ական, ային, անի, (ա)բար, ոտի, (ա)վոր, (ա)ցու, ություն:

Հայոց լեզու

Հայկական ամանոր

Davit mskh

Հայերի թերևս ամենաավանդական նոր տարին նշվում էր մարտի 21-ին։ Այս տոնը նաև Ծաղկըմուտ է կոչվել` վկայակոչելով գարնան գալուստը։ Այդ օրը հայ արորդիները նշում են Վահագնի ծնունդը, որը հին հայերի գլխավոր տոնն է համարվել։ Օրվա խորհուրդը կրակն էր։ Ամանորը (հին հայերենում՝ «նոր տարի»)հայերը նշում էին տարվա առաջին ամսին՝ օգոստոսի 11-ին և կոչվում էր Ամանոր։ Ամանորը հայկական դիցարանում նոր տարին անձնավորող, «նոր պտուղների ամենաբեր» համարվող աստվածն էր։ Բառի ծագումնաբանությունը բխում է բնապաշտական Ամանոր աստծուց, որ հենց մարմնավորում էր Նոր տարին, Երկրի և մոլորակների պտույտը։ Հայոց դիցարանում Ամանորը պտղաբերության, բերքը պահպանող աստվածն էր։ Ամանորի եղբայր Վանատուրը հյուրընկալության աստվածն էր, և նոր տարին նվիրված էր Ամանորին ու Վանատուրին։ Հայերի մեջ տարբեր ժամանակներում նոր տարին տարբեր օրացույցներով ու ժամանակամիջոցում է նշվել, բայց դրանից տոնի էությունը չի փոխվել։ Ամանորի եղևնին հայկական ծագում չունի, սակայն հայերի մոտ վաղնջական ժամանակներից ծառի պաշտամունք է եղել։ Հայ իրականության մեջ առանձնահատուկ է եղել սոսենու, ուռենու, բարդու և կաղնու պաշտամունքը, ծառ զարդարելը զուտ հայկական երևույթ է եղել և մեզ է հասել վաղնջական ժամանակներից։ Եվրոպայում ծառ և եղևնի զարդարել են միայն 16-րդ դարից։ Հնուց ի վեր հայերը եղևնու փոխարեն Ամանորին զարդարել են ձիթապտղի կամ խնկի ծառ։ Մրգերով ու չրերով զարդարված Կենաց ծառը եղել է տոնի խորհրդանիշը։ Ամանորի գիշերը երեխաները շրջում էին տներով և տների երդիկից կախում էին գոտիներից ամրացված իրենց գուլպաները, որպեսզի տնեցիք կաղանդչեքով լցնեին դրանք։ Ենթադրաբար մերօրյա ամանորյա զարդարանքների մեջ կրակարանի մոտ կախված գուլպաները հայկական հին ամանորյա սովորություն են։ Հայերն ունեցել են նաև իրենց «Ձմեռ պապը»` հանձին Մեծ Պապուկի։ Ամանորյա սեղաններին պետք է լիներ առնվազն յոթ կերակրատեսակ։ Այդ թվում պարտադիր էին տոլման, անուշապուրը, մայրամապուրը, տարեհացը, գաթաները, աղանձը։